Niedziela Radości. 3 Niedziela Adwentu.

Fotografia_usmiechnietego_dziecka,_galeria_zdjec_dzieci_1297

Wyśpiewuj, Córo Syjońska! Podnieś radosny okrzyk, Izraelu! Ciesz się i wesel z całego serca, Córo Jeruzalem! Oddalił Pan wyroki na ciebie, usunął twego nieprzyjaciela: król Izraela, Pan, jest pośród ciebie, nie będziesz już bała się złego. Owego dnia powiedzą Jerozolimie: Nie bój się, Syjonie! Niech nie słabną twe ręce! Pan, twój Bóg jest pośród ciebie, Mocarz – On zbawi, uniesie się weselem nad tobą, odnowi swą miłość, wzniesie okrzyk radości, jak w dniu uroczystego święta (So 3,14-18a).

Radujcie się zawsze w Panu; jeszcze raz powtarzam: radujcie się! Niech będzie znana wszystkim ludziom wasza wyrozumiała łagodność: Pan jest blisko! O nic się już zbytnio nie troskajcie, ale w każdej sprawie wasze prośby przedstawiajcie Bogu w modlitwie i błaganiu z dziękczynieniem! A pokój Boży, który przewyższa wszelki umysł, będzie strzegł waszych serc i myśli w Chrystusie Jezusie (Flp 4,4-7).

W tradycji liturgicznej Kościoła, III Niedziela Adwentu, przeżywana jest jako niedziela radości (Gaudete). O tej radości mówi nam dzisiejsza Liturgia Słowa, a nawet wyjątkowy kolor szat liturgicznych (różowy). Jak tu się nie radować, gdy już za kilka dni usłyszymy przepełnione radością słowa: Oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem całego narodu: dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz, Pan (Łk 2, 10-11). Czym zatem jest ta Boża radość? Według piosenki religijnej, Boża radość jest jak rzeka i wypełnia duszę chrześcijanina. Człowiek jest radosny wtedy, gdy postępuje sprawiedliwie, gdy nie musi się obawiać kary, sądu za swoje postępowanie. Zatem, aby tak mogło być, potrzeba nam czynić dobro, potrzebne są dobre uczynki, które i nam i innym sprawiają radość.

Na drogach naszego adwentowego czuwania, wiele wydarzeń może doprowadzić nas do radości, zarówno tej Bożej, jak i tej ludzkiej. Np. radość z dzielenia się tym, co posiadamy. Byłem kiedyś świadkiem takiej sceny: czterolatek został obdarowany torbą cukierków. „Podzielisz się chyba z siostrą?” – zapytała mama. Malec wsadził rączkę do torby, wyjął kilka cukierków i podszedł do siostrzyczki. Wyciągnął ku niej cukierki… ale zawahał się, cofnął rączkę. Chwilę patrzył na siostrę, na torbę, na cukierki i nagle przekazał jej całą torebkę, sobie zostawiając niewiele. Podbiegł do mamy i wtulił się w jej ramiona. Trzeba było widzieć buzię malca! Promieniowała z niej czysta radość. Dobro owocuje radością! Każde dobro. Im więcej wymagało wysiłku, im było trudniejsze – tym mocniejsza staje się radość. Im większe dobro – tym większa radość! Pamiętamy twarz Matki Teresy. Pooraną zmarszczkami, zmęczoną, a promieniującą radością. To było właśnie promieniowanie dobra.

Inna radość, to radość z dzielenia się i odkrywania miłości. Popatrzmy na zakochanych. Czy nie są oni samą radością? Nieraz tak radosną, że już nic innego nie mieści się w ich sercach i myślach. I czy to nie jest piękne? Popatrzmy na matkę pochyloną nad swoim maleństwem, na ojca trzymającego swoją pociechę – reguła się sprawdza: miłość, rodzi radość. I nie może być inaczej, bo przecież Bóg jest miłością (1 J 4,8).

I w końcu także trzecia radość: radość Boża. Nie trzeba jej daleko szukać. Nie tak dawno słuchaliśmy słów Chrystusa: Cieszcie się i radujcie, albowiem wielka jest wasza nagroda w niebie (Mt 5, 12). Albo też na innym miejscu: Wielka radość powstaje u aniołów w niebie z powodu jednego grzesznika który się nawraca (Łk 15, 10). To wam powiedziałem, aby radość moja w was była i aby radość wasza była pełna (J 15, 11).

Czy można słuchając tych słów powiedzieć: Bóg się cieszy? Można. Czytamy przecież u proroka: Twój Bóg rozraduje się tobą! (Iz 62, 5). Dlatego pełen wewnętrznej radości Bóg schodzi na ziemię, pomiędzy nas. By po ludzku się z nami cieszyć. By uczyć nas radości. By dzielić się nią z nami.

Niech ten czas Adwentu, radosnego oczekiwania na Zbawiciela, pomoże nam otworzyć się na dobro, ale i z radością dobrem obdarowywać innych.

 Boże, Ty widzisz, z jaką wiarą oczekujemy świąt Narodzenia Pańskiego, spraw, abyśmy przygotowali nasze serca i z radością mogli obchodzić wielką tajemnicę naszego zbawienia. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s